تحريرهايى چون رشته مرواريد

متن هائی رو در کامپیوترم نگهداری می کنم به طور مثال مطلب پائینی رو هم در بین آرشیو هایم داشتم . نمی دونم منبع دقیقش مال کجاست ولی فکر میکنم مربوط به روزنامه توقیف شده شرق باشه.
در هر صورت این مقدمه رو لازم دونستم که بگم چون عضو بالاترین هستم و پرسه در آنجا باعث شد یاد بگیرم که به قول دوست بالاترینی ام ، کمانگیر : کپی کار زشتیه .



به ياد استاد غلامحسين خان بنان

در ارديبهشت سال ۱۲۹۰ هجرى شمسى غلامحسين بنان در محله قلهك تهران در خانواده اى هنردوست و متمول متولد شد.
غلامحسين هشتمين فرزند كريم خان بنان الدوله نورى بود، مادرش نيز برادرزاده ناصرالدين شاه بود، محيط زندگى و خانوادگى بنان براى پرورش ذوق و استعداد هنرى او مهيا بود. مادرش در نواختن پيانو مهارت داشت و خواهرانش نيز نزد مرتضى خان نى داود مشق تار مى كردند. رفت و آمد مرتضى خان نى داود براى تدريس موسيقى و ديگر هنرمندان و نوازندگان آن روزگار به منزل پدرى غلامحسين بنان زمينه را براى پرورش ذوق و استعداد غلامحسين كوچك آماده مى ساخت. اولين استاد آواز او پدرش بود كه داراى صوت و آوازى دلنشين بود و با دستگاه هاى آوازى ايران آشنايى داشت. غلامحسين بنان روايت مى كرد كه: «ما يك دستگاه فونوگراف (ضبط صوت استوانه اى) در منزل داشتيم كه آواز پدرم روى آن ضبط شده بود. هر وقت تنها بودم اين دستگاه را به كار مى انداختم و عيناً صداى پدرم را تقليد مى كردم، من از صداى پدرم فوق العاده لذت مى بردم...» ............
ادامه مطلب

|+| نوشته شده توسط آرش در جمعه سی ام شهریور 1386 و ساعت 2:37 | 

منوی اصلی

نوشته های پیشین

پيوندهای روزانه

پيوندها

امکانات

  RSS