وي در سال 1298 در خيابان ري تهران متولد شدند. پدرش هادي خان تجويدي از شاگردان ممتاز کمال الملک استاد منياتور بودند. و قطعا در دامان چنين خانواده اي رشد کردن تاثيرات زيادي روي ايشان گذاشت.
ايشان ابتدا فلوت مي نواختند ولي طبق اظهارات خودشان ساز فلوت ارضايشان نمي کند و موضوع را با پدرشان در ميان مي گذارند و پدر ويولني براي ايشان تهيه مي کنند و مدت 5/2 سال نزد استاد حسين ياحقي کار مي کنند و سپس نزد استاد صبا مي روند.
به طوري که خودشان نقل مي کنند: زماني که صداي ويولن صبا را از راديو شنيدم بي تاب شدم و به هر طريقي منزل ايشان در خيابان ظهير الاسلام را پيدا کردم.
و اين شاگرد و استادي 8 سال به طول انجاميد. اول ويولن و بعد هم ستار.
و اين رابطه به حدي رسيد که تجويدي با صبا در راديو با هم همکاري مي کردند.
زماني که تجويدي نزد صبا مي رود متوجه مي شود که خود استاد صبا از شاگردان پدرش است.

و ابتدا نزد صبا رديف صبا را کار مي کنند( اين رديفها ابتدا دست نويس بودند و چاپ نشده بود)
پس از اين دوره استاد تجويدي به توصيه صبا به مدت 4 سال قطعات کلاسيک کار مي کنند سپس نزد صبا ستار کار ميکنند چون استاد صبا اعتقاد داشتند کسي که مي خواهد به حالت و قطعات موسيقي ايراني خوب مسلط شود به خصوص ساز ويولن بايد با آموزش اين ساز مضرابي همراه باشد.
سپس استاد تجويدي نزد حاج آقا مجرد ايراني مي روند و به بحث و بررسي در مورد گوشه هاي ايراني پرداختند.
مرحوم جهانگير ملک نقد مي کنند: در آن روزها که کولر هم نبود تجويدي در آن گرماي تابستان مو به مو قطعاتي که خوانده و اجرا مي شد به صورت نت يادداشت مي کرد به طوري که رديف هاي ايشان از نفايس موسيقي ماست.
در 29 فروردين 1329 استاد تجويدي توسط دست خط استاد صبا به راديو معرفي مي شود.
و پرويز ياحقي، علي تجويدي و اسد الله ملک سه سلو نوازمطرح راديو مي شوند.

در سال 1334 برنامه گلها توسط داوود پير نيا تاسيس شد و تجويدي توسط پير نيا وارد برنامه گلها شد.
و ايشان يکي از سه رکوردار سازنده آهنگ در برنامه گلها شدند.
و برنامه گلها از برنامه 100 با ويولن استاد تجويدي و تار شاپور رحيمي شروع شد.
استاد تجويدي بيشترين تعداد شاگرد را به جامعه موسيقي تحويل داده و به اين ترتيب که زماني که استاد صبا زنده بودند در کنار ايشان تدريس مي کرد، پس از فوت صبا شاگردان صبا را نيز درس مي داد، در دانشگاه هنر هاي زيبا تدريس مي کرد، در خيابان اميريه کلاس خصوصي داير کرده بود.
آثار تاليفي استاد تجويدي:
کتاب اول استاد که کمياب است در دستگاه چهارگاه، همايون و بيات اصفهان است.
کتاب دوم در دسنگاه نوا، راست پنجگاه و سه گاه است.
کتاب سوم مستقلا ماهور است.
در رديف استاد صبا به علت کمي زمان از هر آواز و دستگاه يکي انتخاب شده و اين کتابها ادامه دهنده رديف استاد صبا است و 100 درصد بعد از آموزش رديف استاد صبا بر هنرجويان واجب است.

در زمينه نوازندگي:
استاد در هنگام نواختن ويول ناز آرشه هاي بلند استفاده مي کردند و اين به اين علت بود که ايشان مدتي سبک کلاسيک کار مي کردن و از همان ابتدا از آرشه هاي بلند و تکيه ها بر مبناي اصول غربي و ويبراسيون کمتر استفاده مي کردند.
و استاد تجويديبه مقدورات ويولن توجه خاصي داشتند و معتقدند که تنها از ويبراسيون اول نبايد استفاده کرد وحتي در بداهه نوازي بايد از پوزيسيون اول، سوم و چهارم ،،، استفاده کرد.
در زمينه آهنگسازي:
استاد تجويدي در طي 60-50 ساله خدماتش به موسيقي خوانندگان بسياري را تربيت و به جامعه تحويل دادند.
به طوري که هر خواننده که يک اثر از تجويدي مي خواند يک شبه ره صد ساله مي رفت و سريع به شهرت مي رسيد.
و خوشبختانه در رديف ايشون يک سري از تصنيفها و آهنگهايي که خود استاد ساختند ثبت شده.
کوکهاي موجود در رديف استاد تجويدي:
قسمت اول در کتاب اول موسيقي ايراني در کوک مي، لا ، مي ، لا چپ کوک در دستگاه چهارگاه با علامت عرضي فا سري، سل ديز و نت شاهد لا
و از پوزيسيون 1،3،2،،، استفاده شده و قابل استفاده براي نوزندگان تار و سه تار است.
قسمت دوم کتاب اول در دستگاه همايون با کوک بين المللي مي،لا،ر،سل است با علامت عرضي سي کرن،دو ديز.
در قسمت اول کتاب قطعه اي است با نام سر نوازي
سرنوازي اصطلاحي بوده بين نوازنده هاي اصفحان و نوازنده ها براي گرو کردن دستشان از آن استفاده مي کردند و حالت اتو داشته و اين اصطلاح بين آنها رايج بوده.

و استاد جليل شهناز از اين اصطلاح زياد استفاده مي کردند و استاد تجويدي در کتابشان درج کرده اند که بنده اولين بار اين اصطلاح را از استاد جليل شهناز شنيده ام.
قسمت سوم کتاب شامل بيات اصفهان است در کوک مي،لا،ر،لا با علامات عرضي سي کرن، دو ديز و نت شاهد ر.
و شامل آرشه هاي مختلف، استکاتوو آرشه پراني و گوشه هاي متنوع است.
و قسمت آخر شامل تصنيف هايي است که در دستگاه همايون، اصفهان و چهارگاه اجرا شدند.
کتاب دوم:
در دستگاه نوا، راست پنجگاه و سه گاه
در دستگاه نوا با کوک مي،لا،ر،لا
و شامل تکنيک هاي بسيار قوي است.
قسمت دوم: مي،لا،مي،لا
با علاملت عرضي فا ديز،دو سري با نت شاهد مي.

قسمت بعدي دستگاه سه گاه :
کوک مي،لا ،دوسري،لا با نت شاهد دو سري
و نوازندگان کوک سيم آخر را مي هم مي توانند کوک کنند و روي پرده زابل مي افتد
و داراي گوشه هاي مختلف است: پهلوي، کرشمه مغلوب، مثنوي مخالف، مويه و قطعات ضربي متفاوت
قسمت بعدي: دستگاه راست پنچگاه: کوک مي،لا،مي،لا
با علامات عرضي فا ديز،سل ديز ،دو ديز
و در پايان کتاب حدود 20 تصنيف استاد تجويدي در تمام دستگاه ها است.

کتاب سوم:
مستقلا ماهور با کوک مي،لا ، ر، لا با علامات عرضي فا ديز، دو ديز
و نت شاهد ر چپ کوک
و قسمت آخر باز هم قطعات استاد است.

  RSS